શબ્દ સામે તરફડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે,
આગ ભીતર ભડભડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
એ શિલા પાછી અહલ્યા થૈ જવાની સ્પર્શથી,
રામનાં ચરણો અડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
દૂર જોજન હો ભલે, પણ ઠેસ વાગે જો તને,
ફાળ મુજ હૈયે પડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
પીઠ પર બેસી જશે વૈતાળ માફક કાફિયા,
વિક્રમી અર્થો જડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
કિંમતી હીરા સરીખા શબ્દ “મરમી” છે બધા,
ઘાટ સુંદર સાંપડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
January 10, 2010 at 18:49 |
ગઝલમાં મને બહુ ખબર તો નથી પડતી પણ વાંચવી ગમે છે.
આ ગઝલ ગમી.
શબ્દો રખડ્યા કરે જ્યાં ત્યાં, કોઈ ’મરમી’ ની શોધમાં
સાચો મરમી આવી મળે જ્યાં, ત્યા ગઝલ સર્જાય છે.
January 10, 2010 at 19:49 |
શબ્દ સામે તરફડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે,
આગ ભીતર ભડભડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
Enjoyed nice gazal
January 10, 2010 at 20:57 |
પીઠ પર બેસી જશે વૈતાળ માફક કાફિયા,
વિક્રમી અર્થો જડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
kya baat hai .. nice gazal.
January 10, 2010 at 21:54 |
દૂર જોજન હો ભલે, પણ ઠેસ વાગે જો તને,
ફાળ મુજ હૈયે પડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
વાહ ! બહુ સરસ ગઝલ છે. ધન્યવાદ !
January 10, 2010 at 22:02 |
દૂર જોજન હો ભલે, પણ ઠેસ વાગે જો તને,
ફાળ મુજ હૈયે પડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે
nice sha’er …
January 11, 2010 at 01:31 |
काकासाहेब कालेलकरने तो कादवमां पण काव्य जड्युं. एटले ग़ज़ल क्यां सर्जाय एनी फेहरिस्त कदाच अनन्त छे. पण ‘मरमी’ए बतावेला दरेक संयोगो परथी एक ग़ज़ल सरजाईने आ पोस्ट पर मळे एनी प्रतीक्षा!
// કિંમતી હીરા સરીખા શબ્દ “મરમી” છે બધાં// शब्द पुल्लिङ्गी छे माटे बधां नहि पण बधा एम लखवुं जोईए. \\કિંમતી હીરા સરીખા શબ્દ “મરમી” છે બધા\\
January 11, 2010 at 19:51 |
આપની વાત ધ્યાને લઇ સુધારો કરી લીધો.મારી મૂળ પ્રતમાં અનુસ્વાર નથી.
January 11, 2010 at 12:00 |
સુંદર રચના… જૂના સંદર્ભ પણ સારી રીતે વણી લેવાયા છે…
January 11, 2010 at 12:12 |
nice blog.keep it up
http://www.agravatvimal.wordpress.com
January 11, 2010 at 17:37 |
પીઠ પર બેસી જશે વૈતાળ માફક કાફિયા,
વિક્રમી અર્થો જડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
ગઝલ રચવી કેટલી દુષ્કર હોય છે એ તમે વિક્રમ અને વૈતાળના સંદર્ભ દ્વ્રારા દર્શાવી કાબિલે દાદ
શેર નીપજાવ્યો છે. તમારો આ શેર જવલ્લે જ મળે એવો શેર છે. ખૂબ-ખૂબ અભિનંદન…
January 11, 2010 at 22:48 |
સરસ ગઝલ બની છે. ખુબ ખુબ અભિનંદન..
લતા હિરાણી
January 12, 2010 at 01:06 |
વાહ મર્મિજી…..
આખી ગઝલ આસ્વાદ્ય બની છે.વિષય અને એ વિષયની માવજત પણ સુંદર થઈ છે.
-અભિનંદન.
January 12, 2010 at 16:40 |
પ્રેયસીને મળવાનો તલસાટ જેમ બેચૈન બનાવીદે એમ કવિને મળવા શબ્દોનું તરફડવું…
કવિતા સર્જન માટે કવિની ભીતર સળગતો અગ્નિ…….
રામાણયનો પ્રસંગ પ્રભુ શ્રી રામે કરેલો અહલ્યા ઉદ્ધાર……
સાચા પ્રેમની પરાકાષ્ઠા રૂપ, દિકરો ભલે વિદેશમાં હોય પણ ત્યાં કંઇ અજુગતું બને અને માંના હૈયામાં ફાળ પડે……..
ગઝલ સર્જન એટ્લે માથું હોડમાં મુકવાની વાત……….
અને છેલ્લે… કિંમતી હીરા જેવા શ્બ્દોને સુંદર ઘાટ આપી અમૂલ્ય બનાવવાની વાત ……
વાહ મરમી કવિ આપ ખરેખર મરમી છો…… રચના ખુબ ગમી…..ધન્યવાદ……
January 13, 2010 at 16:28 |
મરમીજી ગઝલનો મર્મ આથી વધુ કઇ રીતે સમજાવી શકાય ? સુંદર.
January 13, 2010 at 20:16 |
સાદ્યંત સુંદર ગઝલ. વેતાળવાળો શેર તો અદભૂત છે.
January 13, 2010 at 20:44 |
Mahendrasinh Padhiyar (Marmi) Junagadh(362001) Gujarat. Cell No: +919427183305 http://marmigazal.wordpress.com/ http://marmi.gujaratiblogs.com/
January 15, 2010 at 03:53 |
સરસ ગઝલ. વિક્રમ-વેતાળ નો સંદર્ભ સરસ જમાવ્યો.
January 15, 2010 at 10:15 |
well said, well said…..
shabda jay tarfade -
January 16, 2010 at 20:50 |
વાહ ખૂબ સરસ >
દૂર જોજન હો ભલે, પણ ઠેસ વાગે જો તને,
ફાળ મુજ હૈયે પડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે……. આ શેર કાબિલે તારીફ છે. અને
પીઠ પર બેસી જશે વૈતાળ માફક કાફિયા,
વિક્રમી અર્થો જડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે……… આ શેર તો જવલ્લેજ મળે એવો બેનમુન છે
છંદ પરસ્તી અને ગઝલનો મિજાજ ….. વાહ કવિ … વાહ …. ઇનામમાં એક શેર .> > > >
કોઇ મરમી જો લખે તો સો ગજલ સર્જાય છે,
ને ગઝલ ખોટા લખે તો એ પઝલ થઇ જાય છે .
નવી રચના મૂકો જલ્દી.
February 25, 2010 at 13:55 |
દૂર જોજન હો ભલે, પણ ઠેસ વાગે જો તને,
ફાળ મુજ હૈયે પડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.
અદભૂત……
ખૂબ-ખૂબ અભિનંદન
July 27, 2010 at 17:11 |
ઉદાશ સાંજે ખાલી જામના પ્યાલાના
ટંકારમાં જે રણકે તે ગઝલ
એકલતામાં આંખમાથી સરી જતાં આંસુથી
કાગળ ભીંજાય જાય તે ગઝલ
હસ્તમેળાપ વખતે બંધ ખોબામાં જે
સમાયને સ્પર્શને તે સ્પર્શે તે ગઝલ
નવોઢાના ચહેરાની લાલીને નીહાળીને
પીયુના મનના અરમાન તે ગઝલ..
પહેલા વરસાદના મિલનથી ધરતીને
ફાડીને ફુંટતી લીલી કુંપળૉ તે ગઝલ.
સર્વ મૌસમને એક કાગળમાં ઉતારીને
માહોલને મૌસમી બનાવે તે ગઝલ
ભુખવડચકે આવેલા કવિની અન્નકુટની
મૌસમ એટલે ગઝલ
સુફી સંતોને ગીત ગાતા બંદાનવાજોની
બંદગીને સલામ તે ગઝલ
ખંભે મણનું દફતર લઇ જતાં બાલુડાના
દફતર સાથે ઝુલતુ સ્મિત તે ગઝલ
(નરેશ કે.ડૉડીયા)