Archive for the ‘1’ Category

ફેબ્રુવારી 5, 2010

એક રસ્તો જાય છે આ ઘર તરફ ,

તે   પછી   ફંટાય   છે  ઇશ્વ્રર   તરફ .

 

અંધ આંખો જોઇ ના શકતી ભલે ,

ટેરવાં લઇ જાય છે ભીતર તરફ .

 

ફૂલ   એની  જાત    નીચોવે  પછી ,

થાય છે સાચી સફર અત્તર તરફ .

 

જે વસે છે કાચના ઘરમાં સતત ,

મન સદાયે હોય છે પથ્થર તરફ .

 

તો   બધાં  પ્રશ્નો   વધારે    આવશે ,

જો તમે આગળ વધો ઉત્તર તરફ .

 

જે તરફ ડગ માંડવા હો માંડજો ,

આખરે  તો   પૂગશો  નશ્વર   તરફ .

 

પાનખર   ‘મરમી’  નહીં   છૂપી  રહે ,

હો નજર જો પર્ણની   મર્મર  તરફ .

Gazal

જાન્યુઆરી 27, 2010

સપાટી જુઓ તો છળી જાય રસ્તો ,

નજર હોય ભીતર મળી જાય રસ્તો .

  

અજાણી સફરમાં મળે સંગ તારો ,

ચરણ જ્યાં વળે ત્યાં વળી જાય રસ્તો .

 

હશે જો દશા ને દિશા બેઉ સાચી ,

બધી અડચણોને ગળી જાય રસ્તો .

 

કદી ગુલમહોરી ક્ષિતિજ પાર કરવા ,

સમી સાંજના ઓગળી જાય રસ્તો.

 

જરા ક્યાંક બાળક બની જાવ બન્ને ,

તુરત થાય હલ, નીકળી જાય રસ્તો.

 

કદમ એમ મંઝિલ ભણી માંડ ‘મરમી’,

ભરે ડગ અને ઝળહળી જાય રસ્તો. 

  

 

Gazal

જાન્યુઆરી 17, 2010
 
ધરીને હાથમાં કાગળ તને વાંચી રહ્યો છું હું ,
  
 ન દેખાતું જરાયે છળ તને વાંચી રહ્યો છું હું .
 
 
 
ચહેરો   હૂબહૂ   તારો   અહીં  દેખાય  કાગળમાં ,
  
 કરી મીઠી મધુર અટકળ તને વાંચી રહ્યો છું હું.
 
 
મજાના  અક્ષરો તારા  બધાં  મોતી  તણાં  દાણાં , 
 
ગુલો પર શોભતી ઝાકળ તને વાંચી રહ્યો છું હું . 
 
 
 
રહું રત યાદમાં તારી મને ક્યાં ભાન છે સ્થળનું ,
 
હ્રદયથી  હોઉં  છું  ઝળહળ  તને વાંચી રહ્યો છું હું .
 
 
 
પ્રણય સુખથી વધુ ‘મરમી’ નથી સુખ આ જગત માંહે ,
 
મળી ગઇ એ  પ્રણયની  પળ  તને  વાંચી  રહ્યો  છું  હું . 
 

Gazal

જાન્યુઆરી 10, 2010

શબ્દ સામે તરફડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે,

આગ ભીતર ભડભડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.

 

એ શિલા પાછી અહલ્યા થૈ જવાની સ્પર્શથી,

રામનાં ચરણો અડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.

 

દૂર જોજન હો ભલે, પણ ઠેસ વાગે જો તને,

ફાળ મુજ હૈયે પડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.

 

પીઠ પર બેસી જશે વૈતાળ માફક કાફિયા,

વિક્રમી અર્થો જડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.

 

કિંમતી હીરા સરીખા શબ્દ “મરમી” છે બધા,

ઘાટ સુંદર સાંપડે જ્યાં , ત્યાં ગઝલ સર્જાય છે.

 

 

Gazal

ડિસેમ્બર 25, 2009

      અર્થ  સાચા  પ્રેમનો  સમજાવ  તું  મને,

     ને  પછી  દે  સ્નેહનો  સરપાવ તું  મને.

 

    ઝાંઝવા  છે  ચોતરફ   તૃષ્ણા  નહીં  ટળે,

    રણ વચાળે આવ  ને  છલકાવ  તું  મને.

 

    જાત  સાથે  સોળ આની  થઇ  જવાય છે,

    લે  વિરહની  આગમાં સળગાવ  તું  મને.

  

   છું  પ્રતીક્ષા રત   બધાયે  ધ્વાર બંધ  છે,

    ખોલ  સાંકળ  માંહ્યલી  ખખડાવ  તું  મને.

 

    આ તિમિરમય  જિંદગી ઝળહળ બની જશે,

    બસ પ્રણયની જ્યોત થઇ પ્રગટાવ તું મને.

 

    ઊગવાનો  મર્મ  પણ મરમી” કમાલ  છે,

    વૃક્ષનું   હું  બીજ   છું   ફણગાવ  તું  મને.

http://marmi.gujaratiblogs.com/